List prosty w sprawie Wisławy Szymborskiej

08.02.12

Kilka dni po śmierci Wisławy Szymborskiej posłanka PiS Krystyna Pawłowicz w Programie 1 publicznego Polskiego Radia powiedziała: "Wisława Szymborska kojarzy mi się z Noblem, ale nie kojarzy mi się z Polską". Posłanka m.in. narzekała na nieobecność wierzby w wierszach noblistki. "Szymborska nie wyrażała moich myśli i uczuć" - skarżyła się. środowisko literackie zareagowało na te wypowiedzi listem otwartym, który przedrukowujemy poniżej

"Pax Americana" i "Przysięga" to dwa filmy, które rozgrywają się w totalnie różnych przestrzeniach. Pierwszy z nich opowiada o tym co historia się w kosmosie, drugi przedstawia wydarzenia na linii Jemen - Guantanamo. Od 1 października każdego dnia pomiędzy 7.00 a 8.00 zapraszamy przed telewizory dzieci. Ta godzina jest przeciwnie dla nich! Oprócz dobrze już znanych serii Królestwo bez granic (poniedziałki) i Brat pasja (czwartki) czekają na nie nowości. Norwesko-polską premierę Głodu Knuta Hamsuna i ponad 200 innych wydarzeń artystycznych zobaczą ci, którzy wieczorem, 5 czerwca, wybiorą się na spacer po Lublinie. Z soboty na niedzielę - Noc Kultury



W jednym z udzielonych w ostatnim czasie wywiadów Howard Berger, fachura od efektów specjalnych i charakteryzacji, uchylił rąbka tajemnicy na kwestia wizerunku Predatorów w filmie "Predators". William Shatner, któremu sławę przyniosła wykorzystanie kapitana Kirka w "Star Treku", będzie gwiazdą nowego sitcomu stacji CBS. agenda insurekcja w oparciu o twitterowe wpisy z serii "Shit My Dad Says". Ich autorem jest 29-letni Justin Halpern przytaczający szalone pomysły swojego ojca. W serialu użycie głowy rodziny przypadnie przed chwilą Shatnerowi. Aktora mogliśmy w ostatnim czasie dosięgać wzrokiem w "Boston Legal". Twórca wielkiego koreańskiego hitu "King and the Clown", Jun-ik Lee, zrealizował właśnie nowy celuloid - będący połączeniem dramatu historycznego z kinem kopanym "Like

Spośród solidnych kontynuacji tytułów już uznanych na świecie, w rodzaju "Dextera" i "Dr. House'a", serią najefektowniejszą było w tym roku "Breaking Bad".

Brytyjska bożyszcze niezależnego rocka ogłosiła w pierwszy dzień tygodnia premierę swojego nowego albumu. I tym samym na nowo zakpiła z reguł rządzących show biznesem Po Rzymie i Paryżu pisarz amerykańskich bestsellerów przenosi czytelnika do Waszyngtonu. Okazuje się, że to trochę młode miasto również ma na swym koncie mroczną tajemnicę… Exeter w stanie New Hampshire wygląda jak jesienna pocztówka. Jest słoneczny doba i dookoła połyskują tony ochry i złota. Ten promieniowanie ma mało wspólnego ze złowrogim światem przedstawionym przy użyciu Dana Browna. Ale przed chwilą to pozycja – a wyraźnie miejscową bibliotekę – wybrał na swój maraton spotkań z dziennikarzami literat sprzedanego w 81 mln egzemplarzy bestsellera "Kod Leonarda da Vinci".(...) Ukazanie się jego nowej powieści "Zaginiony symbol", której spisek osnuta jest dookoła tajemnic masonerii, było w Stanach Zjednoczonych wielkim wydarzeniem. La Vanguardia: To był długi poród, ale na końcu potwierdza się, że istnieje obecność po "Kodzie"... Dan Brown: Naturalnie. To książka – wielce popularna, ale wręcz przeciwnie książka. Czuje pan na sobie ciężar sukcesu? Oczywiście, że tak. toteż mówię, że to owszem książka. Wiem, że czytelników zachwyciła i była wielkim sukcesem. Ale powtarzam, że to wprost przeciwnie książka. Czy czuje się pan także ustępliwy za branżę wydawniczą? Nie. Pracuję w branży literackiej, robię, co mogę, żeby jej pomóc, ale bez przesady! podczas gdy czytam, że jestem zbawcą świata wydawniczego i słyszę, że inni publikują na skutek mojej książce, myślę, że jeden człek nie może utrzymać tej branży. To olbrzymi giełda z mnóstwem autorów. Jedna osoba nie jest w stanie go uratować. "Kod Leonarda da Vinci" dzieli od "Zaginionego symbolu" szóstka lat. Czy to nie za długo? Nie, tak wiele potrzebuję. Jest tu bez liku kwestii naukowych i historycznych, skomplikowanych i trudnych do zrozumienia problemów. Mam wystarczająco sceptyczne ustosunkowanie się do nauki i chcę być wszystkiego pewien. Na początku ostrzega pan, że "wszystkie rytuały, fakty naukowe, dzieła sztuki i zabytki są prawdziwe". w pobliżu to wielu czytelników aktualnie pędzi do internetu... I upewnia się, że to wszystko faktycznie jest prawdą. Mój tok dokumentacyjny obejmuje wielokrotne sprawdzanie. Muszę być jakiś każdej rzeczy. Tym pospołu przenosi się pan z Watykanu i Paryża do Waszyngtonu. dlaczego skądże do tego miasta? Bo jest fascynujące. To pierwsza zasada Ameryki. Nie ma długiej historii, ale dla nas jest sercem tradycji. Dla Europejczyków dodatkowo będzie szokiem to, czego się o nim dowiedzą. mrowie sekretów Ameryki wychodzi na jaw. Jakieś wielkie odkrycia? Tak. do licha i trochę na rzecz rytuałów masońskich. pomijając tym odkryłem, że Nowy ?wiat niekoniecznie stanowi owoc jadalny chrześcijaństwa. Nie została założona przez chrześcijan, wprawdzie przez ludzi, którzy wierzyli w byt wyższy. Ameryka stała się chrześcijańska później. To interesujący fakt, o którym wielu Amerykanów nie wie. ręce do pracy nie wiedzą także, że w Waszyngtonie są tajne tunele. Pana pierwszy cudzysłów brzmi: "Żyć w świecie nie mając świadomości jego znaczenia to jak przejść przez księgarnię nie dotykając książek". Pan ich dotyka? podobny okres to robię. Mam potrzebę dotykania. Muszę popatrzeć na faktyczność z dalszej perspektywy i dostrzec sedno rzeczy. Zobaczyć, co oznaczają one dla mnie i dla innych. Centralnym elementem pańskiej literatury są symbole i tajemnice. Wierzy pan w teorie spiskowe? Nie wiem dokładnie, co znaczy teoria spiskowa, ale na pewno jestem osobą sceptyczną. Wierzę ale wręcz w to, czego sam się nauczę i co sam sprawdzę. Wierzę także, że z wyjątkiem światem, jaki widzimy, istnieje faktyczność cieni i tam kryje się prawdziwa, rzeczywista władza. Z pańskiej opowieści przebija przekonanie, że ktoś porusza sznurkami marionetek. To właśnie jurysdykcja cieni. Wierzy pan w nią? Oczywiście. Moje odczucia nie różnią się na miarę od tego, co czuje osoba religijna. Nie sądzę, by podejrzewała ona, że jest manipulowana przez Boga. temat zasadnicza polega na tym, że jesteśmy w życiu niczym śniący przechodnie. Idziemy księgarnią nie dotykając książek. kiedy coś się dzieje, wydarzeniami rządzą zewnętrzne moce. Tego się nie zrozumie, dopóki nie dotknie się książek. w owym czasie ta mroczna władza się rozprasza. Ta maniactwo dotykania przysporzyła panu w "Kodzie Leonarda da Vinci" potężnych wrogów, takich jak Opus Dei. aktualnie mówi się, że zabiegał pan o przyjaźń masonów… To śmieszne. Przeprowadziłem badania i odkryłem rzeczy mroczne i niebezpieczne, ale przekonałem się także, że masonów cechuje serdeczność myślenia. Nie starałem się zostać ich przyjacielem ani wrogiem, a tylko wytłumaczyłem to, co zobaczyłem. Uważa pan, że to przyciągający ludzie? Żyjemy w świecie, gdzie jedni zabijają drugich. A wolnomularstwo to światowa organizacja, która czerpie ze wszystkich religii i pozwala wszystkim pracować wspólnie. To nadzwyczaj inteligentne i świadczy o postępowym myśleniu. Niezależnie od kwestii masonerii, pańską książkę interpretuje się jako obronę amerykańskiego snu. Uważam, że Ameryka została założona przy użyciu osoby o ogromnie otwartym myśleniu, tolerancyjne religijnie. Na przestrzeni wieków staliśmy się w moim kraju mniej tolerancyjni, co mnie smuci. Jestem antagonistyczny temu regresowi. jeżeli jankeski sen to akceptacja i wolność religijna, to moja książka jest jego obroną. Obawia się pan o tolerancję? Terroryzm, jaki stanowi prawdziwe zagrożenie na całym świecie, i w pańskim kraju (w Hiszpanii – przyp. Onet), wywodzi się z nietolerancji religijnej. Przydałoby się bardzo, iżby na przykład chrześcijanie i muzułmanie dostrzegli, iż w gruncie rzeczy wierzą w to samo, a spierają się ale wręcz o semantykę. chyba że o to chodzi, wierzę, że istnieje uniwersalna duchowość i filozofia, która pogodzi wszystkie te spory, bo wzajemne zabijanie się staje się czymś głupim i bezsensownym. Wiele recenzji, mówiąc metaforycznie, szlachtuje pańską książkę. nieobecność im sensu? Cóż, nagana stanowi część procesu twórczego. jeżeli "Kod Leonarda da Vinci" sprzedał się w 10 tys. egzemplarzy, nikt by mi nic nie powiedział. nagana boli, ale mierzę osobisty sukces kontaktem z czytelnikami i to niewymownie zdaje egzamin. Co pan woli: mieć czytelników czy być wychwalanym dzięki krytyków? Czytelników. Moje książki wielu ludzi poruszają, wzruszają krocie osób na całym świecie. w najwyższym stopniu bym się ucieszył, jeśli – tak, jak to mi się już przytrafiło – persona przyszedł i powiedział, że nie przeczytał żadnej książki przez 15 lat, ale wziął się za moją, spodobała mu się i chwilowo czyta jedną tygodniowo. W moim pojęciu nie ma nic wspanialszego, ma to dla mnie plus Nobla. Nie chciałby pan uzyskać Nobla? Ależ oczywiście! Ale przenigdy go nie dostanę. Wiem, że to się przenigdy nie stanie, niemniej jednak bezspornie byłbym z niego zadowolony. W kuluarach "Kodu Leonarda da Vinci" nie wszystko było złotem. Musiał pan stawić część przednia w Londynie sprawie o plagiat. To było straszne. Wszyscy widzieli, że chodziło ale wręcz o wyciągniecie ode mnie pieniędzy. Wiedziałem, że nie zrobiłem niczego niewłaściwego. Mógłbym bez najmniejszych trudności podpisać czek i o wszystkim zapomnieć. Ale nie chciałem. Kiedy ważna persona usiłuje coś ode mnie wyłudzić, buntuję się i walczę. Tak zrobiłem i wygrałem. Czułem się, niejako ważna persona chciał skonfiskować mi dziecko. siła robocza widzą, że człek odnosi sukces. Przychodzą pod jego drzwi, grożą i domagają się czegoś, co do niego należy. To zagrożenie wiąże się z sukcesem. sukces w 95 procentach jest czymś wspaniałym. Ale zostaje jakiś odsetki wyzwań. Nie ma prywatności. istota ludzka przeistacza się w środek tarczy strzelniczej. Inni widzą jego kapitał i sławę, nie podoba im się to, co robi, opowiadają o nim straszne rzeczy. To stanowi punkt programu sukcesu. Czy powodzenie pana zmienił? Moje trwanie zmieniło się w niewielkim stopniu. dalej jestem osobą prywatną i z wykorzystaniem szóstka lat nie miałem kontaktu z prasą. Mam skromny pojazd i prowadzę skromne życie. Nie zmienił pan planu dnia, blisko że jest pan masa bogatszy? Piszę na co dzień i później zaczynam pracę o czwartej rano, poniekąd w Boże Narodzenie. Siedem dni w tygodniu, i na przestrzeni wakacji. jeżeli z trudem pracuję, piszę jakieś ósemka godzin dziennie. w toku wakacji trzy bądź cztery. To obłęd, choroba. Zajmował się pan nową książką codziennie za pośrednictwem sześć lat. Musiało to być do licha i trochę pisania. Tak, do licha i trochę pisałem. Uważam, że moja angaż polega na jak najlepszym opowiedzeniu tego, co chcę opowiedzieć, a to wymaga wielu eksperymentów. Na każdą stronę w „Zaginionym symbolu” napisałem dziesięć. To ważne, by nie rozmiłowywać się we własnych badaniach, bo należy zaprezentować historię. Która rozgrywa się w ciągu niewielu godzin...Adriana Konarzewska Tak jak w mojej poprzedniej książce, także tym co do jednego ogół dzieje się w nadzwyczaj krótkim czasie. czyn rozgrywa się w bardzo szybkim tempie, niezwykle chronologicznie, dużo się zdarza w ciągu niewielu godzin. To stwarza suspens, zamysł, rytm. Czy w trakcie pisania myśli pan już o przeszłym filmie? Nie. Piszę w niezmiernie filmowym stylu. Moja pierwsza powieść, gdy jeszcze w ogóle nie myślałem o filmie, też miała taki styl, krótkie akapity, dużo wątków fabularnych... Robert Langdon przypomina Indianę Jonesa. Tak, podoba mi się Indiana Jones. zresztą Robert Langdon został opisany w charakterze Harrison Ford w tweedowym ubraniu. Obaj ci bohaterowie szukają rzeczy zaginionych, tajemnic. Te historie o poszukiwaniu mają w sobie coś mitycznego i homeryckiego. To żyjące we współczesnej epoce postacie archetypiczne i ponadczasowe, które stają przy przerażających ludzkich potworów. W "Zaginionym symbolu" wyjaśnia pan różnice pomiędzy tajnym stowarzyszeniem a stowarzyszeniem z tajemnicą. Jaka jest pańska? Moja tajemnica? Obawiam się, że kontrakcja nie będzie nadmiernie ekscytująca. Moja zagadka to ciężka praca. Ciągłe korekcja tekstu z poszanowaniem inteligencji czytelnika.


Siły zbrojne w stanie pokoju, kryzysu, wojny to lektura oferująca Czytelnikowi przede wszystkim rzetelną wiedzę o wojsku: tak jak o jego wnętrzu (organizacji, strukturach, funkcjonowaniu), jak i o Marion Cotillard i Quentin Tarantino zostaną uhonorowani z wykorzystaniem organizatorów przyszłorocznego festiwalu w Palm Springs. przedsięwzięcie odbędzie się w dniach 5-18 stycznia.

Brytyjski autor ("Mężczyzna i chłopiec") krążył za pomocą siedem dni po londyńskim lotnisku, rozmawiając z pracownikami i podróżującymi, a rezultatem ma być klasa opowiadań "Departures: Seven Stories from Heathrow".


źródło informacji